Waarom rauw? Het idee achter rauw voedsel is dat als je het voedsel niet boven de 40 graden verwarmt, de enzymen in de voeding blijven leven. Deze enzymen zijn noodzakelijk voor een goede vertering en opname. Boven de 40 graden worden ze vernietigd, en worden je lichaamseigen enzymen hiervoor aangesproken. Dit is –onnodig- belastend voor je lichaam, temeer omdat je lichaam niet over onuitputtelijke voorraden van de verschillende enzymen beschikt. Daarnaast gaat verhitting ook ten koste van de levenskracht in het voedsel. Een geroosterd zaadje zal niet meer ontkiemen, een gedroogd zaadje behoudt zijn levenskracht, en ontkiemt als je het weer in de grond stopt. En ten slotte verandert bij hoge temperaturen de samenstelling van vitaminen, mineralen, eiwitten en vetten. Van vetten is bekend dat –op een enkele uitzondering na- deze na verhitting kankerverwekkende verbindingen bevatten. Maar ook kunnen er nieuwe verbindingen ontstaan in het gekookte voedsel die het lichaam niet kan verteren. Voedsel wordt nu ballast en vulling, terwijl het lichaam niet de mineralen etc. binnenkrijgt die het nodig heeft. Het is bizar dat we in een samenleving leven waarin steeds meer mensen teveel gewicht meetorsen en tegelijkertijd ondervoed kunnen zijn, in de vorm van een tekort aan mineralen. Met alle ziekmakende gevolgen van dien. Je kunt je afvragen of veel van de hedendaagse voeding nog wel ‘voeding’ genoemd kan worden. Veel van wat er wordt gegeten bevat per gewicht nog maar bitter weinig stoffen die onze lichaamsprocessen tot op celniveau echt voeden.
De praktijk
Alle mooie theorieën ten spijt, de praktijk wijst vanzelf wel uit of je lichaam ergens baat bij heeft of niet. Sinds 1 augustus 2007 ben ik overgestapt op rauwe-plantaardige voeding. Hoewel het een behoorlijke overgang is bevalt het me uitstekend. Ik had nogal wat gezondheidsproblemen, en mijn gezondheid is sindsdien beduidend verbeterd. Binnen 4 maanden was ik van mijn schildkliermedicijn af, en ik heb duidelijk minder last van hypoglycemie. En dat terwijl ik vergeleken met vroeger veel meer zoet in de vorm van zuidvruchten, bananen en agavediksap eet dan vroeger. Ik ben in de eerste 6 weken goed afgevallen, en sindsdien blijf ik op hetzelfde gewicht. Daarnaast heb ik meer energie, en voel ik me stukken rustiger en schoner.
Voedsel = medicijn
Eén van de redenen om over te stappen op rauw voedsel was om de bijzondere helende voedingsstoffen van wilde planten directer tot me te nemen. En wat blijkt: veel wilde planten zijn uitstekend in te passen in lekkere rauwe gerechten. Wilde planten als helende voeding dus. Met de recepten en informatie laat ik zien dat voedsel je medicijn kan zijn en medicijn je voedsel. Veelal op de achtergrond geraakte kennis die heel hard nodig is in een samenleving die het spoor bijster is wat betreft voeding en gezondheid. Het is prachtig om te zien wat er in bermen, plantsoenen, bossen en tuinen staat aan geneeskrachtige en eetbare planten! Brandnetel, weegbree, veldkers, speenkruid, nagelkruid, kleefkruid en vele anderen. Niet alle plekken zijn even geschikt om te plukken, maar er is meer mogelijk dan je in eerste instantie misschien denkt! Ik oogst, ook in de winter, bijna elke dag, al zijn het maar een paar bramen die ik onderweg tegenkom, of wat paardebloemblaadjes voor in de sla. En ik heb een voorraadje gedroogde wilde planten in huis, die ik kan gebruiken wanneer ik maar wil. Wilde planten zijn nu een wezenlijk onderdeel geworden van mijn dagelijkse voeding.
Verassingen uit de natuur
Ik heb er veel plezier in om lekkere rauwe en wilde recepten te bedenken. En opnieuw is het me duidelijk geworden dat we omgeven worden door een grote rijkdom aan wilde smaken, geuren en kleuren vol gezondheid. Eten met wilde planten is een feest! Want wat is er nu leuker om je tijdens het wandelen te laten verrassen door een mooie oogst aan akkermelkdistel, of malse berenklauwknoppen?
Soepen, salades, sappen, smoothies, drankjes, patés, burgers, hartige balletjes, dressings: er zijn veel manieren waarop je wilde planten kan integreren in je rauwe voeding. Slechts een beetje meer van dit soort gerechten toegevoegd aan je maaltijden zal al veel voor je gezondheid doen.
Voor degene die zowel gekookt als rauw wil genieten van wilde planten: Mijn boekje Eten en Drinken met Wilde Planten staat vol met informatie en recepten over wilde planten, voor elke maand in het jaar. In mijn nieuwsbrieven en cursussen, en in mijn verdere onderzoek ligt de nadruk vooral -maar niet uitsluitend- op rauwe helende voeding.
Waarom rauw? Het idee achter rauw voedsel is dat als je het voedsel niet boven de 40 graden verwarmt, de enzymen in de voeding blijven leven. Deze enzymen zijn noodzakelijk voor een goede vertering en opname. Boven de 40 graden worden ze vernietigd, en worden je lichaamseigen enzymen hiervoor aangesproken. Dit is –onnodig- belastend voor je lichaam, temeer omdat je lichaam niet over onuitputtelijke voorraden van de verschillende enzymen beschikt. Daarnaast gaat verhitting ook ten koste van de levenskracht in het voedsel. Een geroosterd zaadje zal niet meer ontkiemen, een gedroogd zaadje behoudt zijn levenskracht, en ontkiemt als je het weer in de grond stopt. En ten slotte verandert bij hoge temperaturen de samenstelling van vitaminen, mineralen, eiwitten en vetten. Van vetten is bekend dat –op een enkele uitzondering na- deze na verhitting kankerverwekkende verbindingen bevatten. Maar ook kunnen er nieuwe verbindingen ontstaan in het gekookte voedsel die het lichaam niet kan verteren. Voedsel wordt nu ballast en vulling, terwijl het lichaam niet de mineralen etc. binnenkrijgt die het nodig heeft. Het is bizar dat we in een samenleving leven waarin steeds meer mensen teveel gewicht meetorsen en tegelijkertijd ondervoed kunnen zijn, in de vorm van een tekort aan mineralen. Met alle ziekmakende gevolgen van dien. Je kunt je afvragen of veel van de hedendaagse voeding nog wel ‘voeding’ genoemd kan worden. Veel van wat er wordt gegeten bevat per gewicht nog maar bitter weinig stoffen die onze lichaamsprocessen tot op celniveau echt voeden.